buurman

Posted on October 30, 2012
Filed Under Uncategorized | 1 Comment

Vannacht lag ik wakker en dacht aan mijn buurman. Ondanks de 16 jaar die we naast elkaar wonen, ken ik hem nauwelijks. We groeten elkaar in het trappenhuis of op straat. Soms wisselen we niet meer dan een knikje, en schiet hij schielijk zijn huis binnen. Niet echt een mensenmens, mijn buurman. Heel anders dan zijn vrouw. Iet was achter in de zeventig, hij midden tachtig. Zij was actief in de kerk, de wijk, de bieb, hij deed de boodschappen.

Met Iet maakte ik nog wel eens een praatje. Over het weer natuurlijk, over hun huisje op een van de eilanden, over hondenstront. De laatste tijd ging het vooral over haar gezondheid. Een zware hartaanval had haar naar het randje van de dood geduwd, maar ze was weer bijna de oude, verzekerde ze me steeds. Ik knikte dan, maar toen ik gisteren een ambulance voor de deur aantrof, begreep ik dat hij voor haar kwam. En toen de ambulance zonder patient wegreed, wist ik dat ze nooit meer de oude zou worden.

Vannacht lag ik wakker en dacht aan mijn buurman. Alles wat ons scheidde was een tweesteens muur. Ik stelde hem voor in het echtelijk bed, naast zijn vrouw. De laatste nacht samen. Hij lag wakker, net als ik. De bijna zestig jaar van hun huwelijk schoof als een stoptrein aan zijn geestesoog voorbij. Zijn oude hand voelde naast zich. Zijn vingers gleden door haar korte witte haar, over haar koude voorhoofd. Zijn vingertoppen tastten over haar gesloten oogleden, haar neus en koude lippen. Toen legde hij zijn hand op de buik die hun twee kinderen gedragen had. Met de rimpelige hand op de koude buik van zijn vrouw en zijn ogen naar het plafond, wachtte hij op de nieuwe dag.

Vannacht lag ik wakker en dacht aan mijn buurman. Het was doodstil in huis.

Comments

One Response to “buurman”

  1. Miriam on October 30th, 2012 2:29 pm

    Boudewijn, ik ben ontroerd….

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

  • Over deze site

    Dit is de website van schrijver/journalist Boudewijn Smid.

  • Admin