contract
Een mooie maandag, zojuist heb ik het contract voor mijn nieuwe roman ondertekend. Titel: De Ambidexter. Uitgever: De Bezige Bij. Datum van verschijnen: ergens in 2014.
Het belooft de eerste grote Nederlandse darwinistische roman te worden. Bestaat die al? Dan wordt het de tweede grote Nederlandse darwinistische roman.
messi
The sense of an ending van Julian Barnes gelezen. Barnes is als Messi: het oogt allemaal simpel. Hij zet je eerst op het verkeerde been, dan nog eens en nog eens om met een subtiele voetbeweging te scoren en de lezer amechtig van bewondering achter te laten.
pastiche
Vanuit Vlaanderen kwam het verzoek of ik een pastiche wilde schrijven. Verzoeken uit Vlaanderen zijn op de een of andere manier moeilijk te weigeren. Het resultaat is te vinden op http://vanboekenenmensen.blogspot.com/
De lezer mag raden welke schrijver ik pasticheer.
Peppels
Vanuit mijn werkkamer kijk ik uit op drie populieren. Twee staan recht voor mijn huis. Het is een beetje een saai stel, dat al decennia aan de rand van het kanaal populier staat te zijn. Bij een westerstorm lijken ze voorover in het water te willen duiken. Hoewel ik een vriend heb die gek is op populieren, vind ik ze de droogstoppels onder de bomen. De takken zijn mager en permitteren zich weinig gekronkel. Van het geritsel van populierenbladeren wordt mijn geest onrustig. Alsof er onheil in de lucht zit.
Dertig meter links van de twee staat nog een populier. Het rare is: van deze houd ik. Anders dan zijn leptosome buren groeit hij uitbundig in hoogte en breedte. Nu en dan landen zwermen spreeuwen in de boom, soms een vlucht grasparkieten. Tussen zijn wortels huizen bruine ratten. Zijn stam is niet door twee volwassen mannen te omarmen, zijn top torent boven de huizenblokken uit. Deze populier verheft in zijn eentje de hele soort.
Tot op een dag een mannetje van het stasdeel naar hem kwam kijken. Hij klopte wat op de machtige stam, mat de dikte, schudde zijn hoofd, stapte in zijn auto en reed weg. Een uur later was hij terug, met nog een mannetje van het stadsdeel. Ook die klopte op de stam, keek omhoog in de wirwar van takken en schudde eveneens zijn hoofd.
Ik was de hoofdschuddende mannetjes van het stadsdeel alweer vergeten, toen een paar dagen later een hoogwerker aan de overkant van de straat verscheen en zich achter de boom installeerde. Een man met een motorzaag begon her en der takken uit de populier te zagen. Het zagen deed pijn, maar ter troost bedacht ik me dat snoeien doet groeien. Komende zomer zou hij zijn blad nog weelderiger dragen. Gerustgesteld ging ik op weg naar mijn afspraak.
Twee uur later fietste ik langs het water terug. Op de stoep langs het kanaal tegenover mijn huis lagen grote boomstronken gestapeld, sommige meer dan anderhalve meter in doorsnee. Op de plek van de boom restte niets dan een sokkel. De grond eromheen kleurde licht van het zaagsel. Ik stopte bij de stronken, legde mijn hand op het hout. De jaarringen waren nog warm.
Vanuit mijn werkkamer kijk ik uit op twee populieren.
buienradar
Het is 15.26 uur en de regen striemt de ramen van mijn werkkamer. De buienradar belooft: Het is droog tot 16.30 uur! Dat uitroepteken doet me twijfelen aan mijn observatievermogen. Ik vernieuw de pagina van weeronline maar eens. Ja hoor, nu is het zelfs tot 16.45 uur droog. Weer dat uitroepteken. Op kantoor bij Buienrader is blijkbaar weinig ruimte voor twijfel. Werkte ik maar bij Buienradar. Ondertussen slaan fictieve druppels cirkels in het water voor mijn huis. Achter mijn bureau worstel ik met de werkelijkheid. Het goede nieuws is dat ik eindelijk weer wat geschreven heb.
Terwijl ik het hier steeds over Een goede zoon heb, gaat Op de helling stoicijns door. De 2e druk van de pocketuitgave ligt in de boekhandel. Opnieuw 2000 exx. bovenop de 14.000 die sinds 2008 gedrukt zijn. Ik geloof dat uitgevers zoiets een steady seller noemen. Nog even de tanden op elkaar en het is een ever seller.
bob
Verdomme, weer een verjaardag vergeten. In februari die van mijn beste vriend, nu van de allergrootste singer/songwriter aller tijden. Bob Dylan al twee dagen 70! Wie zou ik zijn zonder Bob? Zonder zijn raadselachtige korte verhalen op muziek? Ik beluisterde net bij wijze van viering Diamonds and rust, Joan Baez’ ode aan Dylan. Jaja, niets sentimenteels is mij vreemd. Bovendien ben ik tweede helft veertig. Laatst hoorde ik me zelfs zeggen: ‘Mijn vrouw houdt van tuinieren.’ Terug naar Bob. Dat-ie niet kan zingen maakt ‘m alleen maar groter. Ben benieuwd of de hemel in tweeen scheurt als hij ooit sterft. Wat god verhoede.
ede
Gisteren een prettige avond in het Paard van Troje in Ede beleefd. Interview en discussie over Een goede zoon in intieme kring. Tijdens de borrel bleek ongeveer de helft van de aanwezigen ofwel uit ofwel nog steeds actief in de Pinstergemeente te zijn. Alsof ik in een hinderlaag was gelokt. Maar ik moet toegeven: aardige mensen, deze Pinksterlui. Veel opener dan in mijn prijs-de-heer jaren. Amen.
remonstrant
De bespreking van Een goede zoon in het orgaan van de Remonstrantse gemeente Eindhoven wil ik mijn lezers niet onthouden! (De Remonstrantse Broederschap bepleit een vrij en verdraagzaam christendom. Iedereen is vrij het geloof op zijn eigen manier te beleven, aldus Wikipedia.) Even scrollen naar p. 13 en dan terugscrollen naar p. 12. Eigentijds en lekker, volgens de remonstrantse recensent. Het Parool schreef: ouderwets en lekker. Het wachten is op een recensie met futuristisch en lekker.
nederlands dagblad
Zes maanden na het uitkomen van Een goede zoon een recensie in het Nederlands Dagblad. Je hoort mij niet klagen. Volgens mij is het Nederlands Dagblad een libertijns orgaan vergeleken met het Reformatorisch Dagblad, dat wij vroeger thuis lazen.
keep looking »-
Een goede zoon. In de ban van de zonderlinge studente Doris probeert Krijn de geestesziekte van zijn moeder te ontrafelen. Hij duikt in haar verleden, met verregaande gevolgen. Een goede zoon is een verbijsterend verhaal over liefde, gekte en religie.
Op de helling is een psychologische, avontuurlijke en hilarische roman waarin vijf vrienden besluiten mee te doen aan de loodzware wielerwedstrijd La Marmotte. Een boek over (mannen)vriendschap, competitie, jaloezie en het leven als zodanig.