presentatiespeech

Posted on October 28, 2016
Filed Under Uncategorized | Leave a Comment

Welkom familie, vrienden en vooral Frank Rijkaard….

Het idee voor De Laatste Zaterdag ontstond op 8 november 2014. Peter Tromp, hier aanwezig en vorig jaar by the way tot ambtenaar van 2015 gekozen, nam na 35 jaar afscheid van zijn elftal. En van mijn elftal. Zijn afscheid werd een reünie van oud-spelers. Logisch. Peter was bij de oprichting betrokken en ging door tot het niet meer ging.
Waarom doet een man zoiets?
De Laatste Zaterdag geeft in 270 pagina’s een zo kort mogelijk antwoord op die vraag.

Volgens romantici behoort schrijven een worsteling met de materie te zijn. Ik moet ze teleurstellen. De Laatste Zaterdag was een vrijage met de materie. Vooral de laatste weken in de zomervakantie zat ik in een flow, een soort writers high. En toen ik de laatste punt gezet had, wilde ik eigenlijk maar één ding: voetballen!

In het kort iets over de inhoud: De Laatste Zaterdag is een verhaal over een groepje studenten dat in het begin van de jaren tachtig een voetbalelftal opricht: het vijfde. Voor de jongeren onder ons: de jaren tachtig was het somberste decennium van de vorige eeuw. Malaise troef. Om een voorbeeld te geven: toen ik op de middelbare school met de decaan over mijn studiekeuze sprak, haalde hij zijn schouders op en zei: ‘Maakt niet zoveel uit, jongen. Werk is er toch niet als je afgestudeerd bent.’

Niet alleen de economie lag op zijn luie gat. De Koude Oorlog was in volle gang; elk moment kon de bom vallen. Of erger: een Rus in je achtertuin opduiken. Alsof dat allemaal nog niet depri genoeg was, werd het Nederlands Elftal bevolkt door obscure voetballers als Toine van Mierlo, Bud Brocken, Edo Ophof en Bennie Wijnstekers. In die ambiance probeerden de spelers van het vijfde iets van het leven te maken.
Toch was er een sprankje hoop. Een nieuwe generatie voetballers klopte aan de deur. Mannen als Ruud Gullit, Marco van Basten, Ronald Koeman en Frank Rijkaard. Samen trokken zij de grauwsluier van de jaren tachtig. De laatste ruk gaven ze op het EK in 1988. Of, zoals een van de hoofdpersonen het beleeft:

Het hele bestaan leek sinds West-Duitsland – Nederland lichter te zijn geworden. Politieke commentatoren beweerden dat de Val van de Muur het einde van de jaren tachtig betekende, maar Sjaak wist wel beter: die eindigden op 21 juni 1988. Om 22.01 uur om precies te zijn, met een langgerekt fluitsignaal.

Favoriet van de hoofdpersonen Sjaak en Foort is Frank Rijkaard. Niet alleen omdat hij fantastisch kan voetballen en in 1988 de sleutel is tot het EK-succes. Ook omdat hij, zo gaat het gerucht, van bands als The Talkings Heads en The Pixies houdt. Rijkaard is een van hen! Als Rijkaard, teruggekeerd in het Ajax-shirt met tranen in de ogen afscheid neemt van het applaudisserende Milanese publiek, verzucht Foort: ‘Rijkaard deugt.’

Het bewijs daarvan levert hij vandaag opnieuw door hier te zijn. Het is een grote eer dat ik het eerste exemplaar van De Laatste Zaterdag aan hem mag overhandigen.  Dank u wel.

Comments

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

  • Over deze site

    Dit is de website van schrijver/journalist Boudewijn Smid.

  • Admin